Dirigent

 

1995 is het jaar waarin Microsoft Windows 95 lanceerde, het jaar waarin de grootste moskee van Europa werd ingewijd, het jaar waarin Finland het wereldkampioenschap hockey won, maar ook het jaar waarin Jolien Smaers werd geboren. Op 15 juni 1995 was het zover, na negen maanden vertoeven in de buik van haar moeder, kwam ze gezond en wel op de wereld terecht. Gemakkelijk was het niet, haar moeder onderging namelijk een pijnlijke keizersnede en haar vader ging al lopen bij het zien van de messen van de dokter. Maar vandaag zijn ze zo fier en trots op hun dochter, dat ze haar verwennen met de allerlekkerste lasagne in de wereld!

Papa Geert heeft vaak met vermoeide oogjes aan de ontbijttafel gezeten. En dit kwam niet doordat hij het feestbeest had uitgehangen! (wat tegenwoordig weleens het geval kan zijn) In plaats van zijn nachten te spenderen in zijn bed, maakte hij honderden wandelingetjes om zijn dochter in slaap te krijgen. Bij het minste geluidje werd Jolien weer wakker en kon papa Geert opnieuw een wandelingetje gaan maken. Zelfs toen al was Jolien gefascineerd door geluiden en muziek. Volgens mij paste ze haar weengeluidjes zelfs aan aan het geluid dat ze hoorde!

 

Jolien bracht haar kleuter- en kindertijd door op de Egelantier in Zittaart. Jolien was een stil kindje, ze deed steeds haar best en kon met iedereen overweg. Slechts zelden moest ze in de hoek staan, haar leerkrachten waren ook steeds vol lof over haar. Onze goedlachse meid speelde graag met haar barbiepoppen, hield ervan om haar grootouders te bezoeken en verbaasde iedereen met haar talenten. Zo kon ze sieraden maken als de beste! Met de fijnste kraaltjes maakte ze de mooiste ringen, oorbellen, armbanden en kettingen. Soms tot grote ergernis van papa Geert die af en toe wel eens een pareltje vond in zijn schoenen of zetel.

 

In het derde leerjaar begon Jolien met muziekschool. Tijdens de lessen van juffrouw Heidi Mijnendockx beleefde ze de mooiste momenten! Hoe kon dat nu ook anders met twee leuke vriendinnen aan haar zij. Ze volgde de lessen steeds met veel enthousiasme en werd dan ook beloond met goede punten. Bij het zingen voor de klas had ze wel steeds last van stress, ze ontdekte van zichzelf dat ze dan ook een echte stresskip is. Zowel bij concertjes alsook bij presentaties of jurymomenten, Jolien bibberde erop los. Terwijl ze eigenlijk niet hoefde te vrezen, ze bereidde zich steeds goed voor en diep vanbinnen wist ze wel dat ze het kon.

 

Ondertussen kreeg Jolien er ook een zusje bij, Julie. Twee verschillende karakters, maar beiden schatjes van patatjes! De ene al wat slordiger dan de andere, maar ze koesteren allebei hun liefde voor muziek. Zo laat Julie zichzelf horen met de meest knallende beats op haar drums, terwijl Jolien dit probeert te overstemmen met de elegante klanken uit haar dwarsfluit.

 

Met veel moed ging Jolien voor de eerst keer naar de middelbare school in Geel, een grote verandering voor ons kleine meisje! Elke dag fietste ze samen met een aantal vriendjes richting Geel. Na 3 jaar besliste ze om muziek te gaan volgen op de middelbare school in Turnhout. Na een spannend ingangsexamen kon ze eindelijk beginnen. Een nieuwe wending in haar jeugdige leven dankzij een uitgelopen hobby. Jolien stortte zich volledig op haar muzikale talenten en werd een topfluitiste! Bovendien kreeg ze er ook nog eens piano- en zanglessen bij, haar agenda kon je vergelijken met een volgeboekt hotel!

 

Jolien is al lid van YoTa sinds 2005. Ze kan er zich steeds kostelijk amuseren met haar vrienden en bovendien krijgt ze de kans om zich volledig te laten gaan op haar dwarsfluit. In het begin was het wel even wennen om in zo’n grote groep te spelen, maar vandaag laat ze zich niet meer kennen en heeft ze geen bang meer om zich te laten horen. Sinds 2012 is Jolien ook dirigente van YoTa. Ze kreeg het stokje over van haar grote voorbeeld, Jef Verheyden. Jolien greep deze kans met beide handen en laat er geen gras over groeien. Dit was de eerste grote stap naar de reële muziekwereld. Met behulp van enkele ervaren muzikanten leidt ze YoTa ondertussen al bijna 2 jaar. Haar sterke wil en doorzettingsvermogen zal YoTa nog ver brengen, dat zal ik u beloven. Jolien steekt haar hart en tijd in dit gezellig jeugdensemble, en naar mijn vermoedens zal dat nog een hele tijd aanhouden. Met ups en downs begeleidt ze de jonge muzikanten van Yota en steeds opnieuw tovert ze een lach op haar gezicht.

 

Bovendien zijn ook de ouders van Jolien nauw betrokken bij het hele YoTa-gebeuren. Jaarlijks wordt er een geweldig YoTa-kamp georganiseerd, hierbij nemen mama Christel en papa Geert de taak van kookouders op zich. Samen met enkele andere toffe volwassenen verzorgen zij een week lang de maaltijden van de YoTakes. Verder haalt mama Christel regelmatig haar paparazzi talenten boven, geen enkel moment zal ontsnappen aan haar camera!

 

Jolien heeft de laatste jaren ook wel eens wat last van onterechte complexen. Zo kan ze wel eens ‘zagen’ over haar mooie haren waarover zij een andere mening deelt. Vooral de kleur staat haar niet aan, dit terwijl dat ‘ros’ haar nochtans beeldig staat! Sinds kort kan je haar ook bewonderen met een bril, zo streng dat ze eruit ziet! 

 

Verleden jaar besloot Jolien om haar muzische studies verder te zetten en trok ze naar het Lemmensinstituut in Leuven. De spanningen bij de zware ingangsexamens en het doorzettingsvermogen om muziektherapeute te worden, vergden veel energie van onze bijna-volwassen meid. Maar ze bleef met beide voetjes op de grond, slaagde voor haar examens en studeert vandaag muziektherapie aan het Lemmensinstituut. Jolien haar eerste jaar verloopt redelijk vlotjes en Leuven bevalt haar wel. Bezoek haar gerust een keertje op haar kot, met veel enthousiasme zal ze je ontvangen!